Η Ιστορία · Μέρος Α
Ο ομφαλός της γης. Το μεγαλύτερο μαντείο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Εκεί όπου ο θεός Απόλλωνας φώτιζε τον ανθρώπινο νου.
Η Καταγωγή
Το μεγαλύτερο μαντείο στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι το φημισμένο Μαντείο των Δελφών. Η ονομασία των Δελφών προέρχεται από το Δελφίνι — καθώς ο Απόλλωνας, κατά την επιστροφή του από την Κρήτη, οδηγώντας το καράβι με τους Κρήτες τεχνίτες που θα έχτιζαν τον ναό του, πήρε τη μορφή Δελφινιού.
Κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Δελφοί έγιναν η δυνατότερη και ισχυρότερη οικονομικά πόλη της Ελλάδας. Ανεγέρθηκαν 20 μαρμάρινα θησαυροφυλάκια για να στεγάζουν τις πολύτιμες προσφορές του κόσμου. Κάθε ισχυρή πόλη της Αρχαίας Ελλάδας είχε χτισμένο στους Δελφούς το δικό της θησαυροφυλάκιο.
Το Μαντείο συνδύαζε τη Μαντική Μανία του Θεού, τον ιδανικό τόπο, τον ομφαλό της Γης και τον Ιερό ενθουσιασμό των Πυθιών — μια μοναδική σύμπτωση δύναμης που δεν επαναλήφθηκε ποτέ στην ιστορία.
Ο Απόλλων ως ο φωτίζων τον κόσμο Θεός διώκει από τον ανθρώπινο Νου τα σκότη και τον καθιστά ικανό να προβλέπει το Μέλλον.
— Αρχαία παράδοση
Η Ιστορία μέσα στον Χρόνο
Ηρωικοί Χρόνοι
Η Προσωπική Μαντεία
Κατά τους Ηρωικούς χρόνους η Μαντεία δεν συνδεόταν με έναν τόπο, αλλά με πρόσωπα — τον Τειρεσία, τον Κάλχα, τον Αμφιάραο, την Κασσάνδρα, ή την αυθόρμητη μαντεία των Σιβύλλων.
8ος — 7ος αιώνας π.Χ.
Η Ανάδυση του Τόπου
Με την πάροδο των χρόνων η Μαντική συνδέθηκε με συγκεκριμένη και καθαγιασμένη τοποθεσία. Το άτομο περνά σε δεύτερη μοίρα και το Προφητικό χάρισμα μεταδίδεται μέσω του Θεού και των ιδιοτήτων του τόπου.
7ος αιώνας π.Χ.
Η Ακμή των Δελφών
Οι Δελφοί γίνονται η δυνατότερη οικονομικά πόλη της Ελλάδας. Ανεγείρονται 20 μαρμάρινα θησαυροφυλάκια. Κάθε πόλη-κράτος αποστέλλει αντιπροσωπείες για να ζητήσει χρησμό.
Κλασική Εποχή
Ο Ομφαλός της Γης
Το Μαντείο αναγνωρίζεται ως το κέντρο του κόσμου. Βασιλείς, στρατηγοί και απλοί πολίτες αναζητούν τη γνώση του μέλλοντος. Ο χρησμός «Γνώθι σαυτόν» χαράσσεται στο ναό.
Ελληνιστική & Ρωμαϊκή Εποχή
Η Παρακμή και η Κληρονομιά
Παρά την παρακμή, το Μαντείο παραμένει ενεργό ως τα ρωμαϊκά χρόνια. Η επιστημονική έρευνα του καθηγητή Ιωάννη Λυριτζή αποκαλύπτει ότι το Δελφικό ημερολόγιο ήταν σεληνιακό-ηλιακό-αστρικό, με χρησμούς στην 7η ημέρα του μήνα Βύσιου.
Ο Θεός της Μαντικής
Ο Απόλλωνας ήταν ο θεός της μαντικής, της δημιουργικής έμπνευσης και της μουσικής. Ο μεγάλος διαφωτιστής — αυτός που διώκει τα σκότη από τον ανθρώπινο νου και τον καθιστά ικανό να προβλέπει το μέλλον.
Το όνομά του ετυμολογείται από το στερητικό «α» και το «πολλών» — «ο όχι για τους πολλούς». Η αριθμητική αξία του ονόματός του είναι 1061.
Ο Απόλλωνας συνδέεται με τον αστερισμό της Λύρας και του Κύκνου — τους δύο αγαπημένους του αστερισμούς στο Δελφικό νυχτερινό ουρανό. Η εμφάνιση και εξαφάνισή τους σηματοδοτούσε την περίοδο απουσίας του Θεού στους Υπερβόρειους.
☉
ΑΠΟΛΛΩΝ
Θεός της Μαντικής
Αριθμητική αξία: 1061
Ιερό φυτό: Δάφνη
Σύμβολο: Δελφίνι · Λύρα
Αστερισμοί: Λύρα · Κύκνος
Ιερή ημέρα: 7η του Βύσιου
Ο Ομφαλός της Γης
«Γνώθι σαυτόν»
Η επιγραφή στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς
Η πιο διάσημη ρήση της αρχαιότητας — αποδιδόμενη στην πρώτη Πυθία Φημονόη — συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία της μαντικής. Γιατί το μέλλον δεν κρύβεται έξω από εμάς. Κρύβεται μέσα μας, στα βάθη της ψυχής που γνώρισε τα πάντα πριν ακόμα γεννηθούμε. Αυτή ακριβώς η αρχαία γνώση αποτελεί τη βάση της Πυθίας Πύλης.